اطلس > شخصیت ها > تکفیری > ابو مصعب سوری

ابو مصعب سوری

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۷ تعداد بازدید: 518

عمر عبدالحکیم معروف به ابومصعب السوری یا همان مصطفى بن عبد القادر المُزَيِّكْ الجاكيري الرفاعي متولد 1958 در حلب و فارغ التحصیل مهندسی مکانیک از دانشگاه این شهر است. او یک تحلیلگر، برنامه ریز، مربی آموزش های رزمی، نویسنده‌ای  توانمند و از نظریه پردازان سلفیة جهادی است.



نويسنده: مرتضی محیطی

عمر عبدالحکیم معروف به ابومصعب السوری یا همان مصطفى بن عبد القادر المُزَيِّكْ الجاكيري الرفاعي متولد 1958 در حلب و فارغ التحصیل مهندسی مکانیک از دانشگاه این شهر است. او یک تحلیلگر، برنامه ریز، مربی آموزش های رزمی، نویسنده‌ای  توانمند و از نظریه پردازان سلفیة جهادی است.
وی در سال 1980 به سازمان « الطليعة المقاتلة » به رهبری مروان حدید پیوسته و دوره های آموزشی خود را در اردن، عراق و مصر گذراند. او در ساخت بمب و نبردهای چریکی متخصص بود و مدتی به عنوان مربی نظامی در پایگاههای نظامی اخوان المسلمین در اردن و عراق فعالیت داشت.[1]

در زمان جنگ حماه در سال 1982 وی از سوی اخوان المسلمین سوریه به عنوان عضو فرماندهی عالی نظامی تحت فرماندهی «شیخ سعید حوی» و نیز جانشین فرماندهی منطقه شمال غرب سوریه انتخاب شد.
پس از شکست اخوان المسلمین در حماه وی در اعتراض به ائتلاف این حزب با احزاب سکولار و کمونیست و حزب بعث عراق، از این سازمان جدا شده و برای تکمیل تحصیلاتش به فرانسه رفت اما قبل از اتمام تحصیلات، در طرح بازسازی گروههای جهادی سوریه به رهبری عدنان عقله شرکت کرد و با دستگیری عدنان عقله ابو مصعب در سال 1985 شخصا برای ایجاد یک تشکیلات نظامی جدید تلاش کرد. او برای زمینه سازی ایجاد تشکیلات جهادی اش به اسپانیا و سپس به پاکستان رفت.

در پاکستان پس از ملاقات با عبدالله العزام به مجاهدان افغان پیوست و از سال 1987تا1991 در جهاد علیه روس و کمونیسم فعالیت داشت. او با بن لادن آشنا شده و از نزدیکان بن لادن شد و در ابتدای تاسیس القاعده به این سازمان پیوست. در افغانستان با شیخ عبدالقادر بن عبدالعزیز(سید امام) آشنا شد و در فراگیری علوم دینی از او بهره برد و به مطالعه کتب ابن تیمیه، ابن قیم و شیوخ سلفیه پرداخت و به شدت تحت تاثیر تفکرات سید قطب و عبدالله عزام قرار گرفت. همزمان با حضور در افغانستان و پاکستان از دانشگاه مجازی بیروت در رشته تاریخ لیسانس گرفت.[2]

وی پس از پایان نبرد افغانستان در 1991 به بریتانیا رفته و در تاسیس «الجماعه الاسلامیه المسلحه» شرکت کرد اما پس از مدتی از آن جدا شد. همچنین برای بعضی مجلات جهادی مانند «الفجر» و «المجاهدون» مقالاتی نوشت. ابو مصعب در سال 996 در لندن «مکتب دراسات صراعات العالم الاسلامی» (دفتر تحقیقات و بررسی نزاعات جهان اسلام) را تاسیس نمود که از جمله کارهای آن؛ انجام دو مصاحبه تلویزیونی با اسامه بن لادن برای شبکه bbc و cnn بود.[3]

پس از موفقیت طالبان در برپایی یک امارت اسلامی در کابل، در سال 1997 به قندهار رفته و با ملاعمر رسما بیعت نمود و در اداره برنامه های رادیوی دولت طالبان همکاری داشت. او در افغانستان با کمک وزارت دفاع، لشگر غرباء را در پایگاه مشهور نظامی «قرغه» تاسیس کرد که این لشگر در مقابله با تهاجم هوایی آمریکا پس از حمله به افغانستان در پی حوادث 11 سپتامبر نقش مهمی داشت.
با حمله امریکا به افغانستان در سال 2001 وی به پاکستان گریخت و با سقوط طالبان به کارهای علمی روی آورد و در سال 2005 در این کشور توسط سازمان سیا دستگیر شده و به دولت سوریه تحویل شد.
گفته می شود وی در سال 2012 از سوی دولت سوریه و در انتقام از ایالات متحده به دلیل حمایت از معارضین مسلح ضد بشار اسد، آزاد شده و تاکنون خبری از سرنوشت وی وجود ندارد. وی متهم به طرح ریزی عملیات انفجار قطار مادرید در سال 2004 و متروی پاریس در سال 1995 است.

افکار و عقاید

حکام فعلی کشورهای اسلامی را به خاطر حکم بغیر ما انزل الله تکفیر کرده و جهاد علیه آنان را واجب می داند. حضور در فلسطین و یمن برای جهاد را نیز واجب عینی می دانست که نیاز به اذن احدی ندارد.[4]

یهودی ستیزی

ابو مصعب سوری بر جهاد علیه یهود تاکید می کند و مانع اصلی این جهاد را حکام فاسد کشورهای اسلامی می داند.[5] به نظر او تعداد کثیری از امت اسلامی مایل به مقابله با آمریکا و یهود هستند اما به خاطر فقدان عقیده قتالی (شهادت طلبی)، برنامه عملی جدی و رودر رو، و فقدان رهبران مقتدر میدانی در کشورهای  اسلامی موفق به این کار نمی شوند.[6]

دارالاسلام و دارالکفر

ملاک دارالاسلام را حاکم می داند و کشورهای اسلامی امروز را به خاطر وجود حاکمان کافر، دارالکفر می‌نامد.[7]

استعانت از کفار

استعانت از کفار علیه مسلمانان را موجب کفر می داند.

عذر به جهل

جاهل و مکره در کمک به حکام کافر برای جنگ با مسلمانان را معذور می شمارد.[8]

نظر او درباره شیعه و ایران

اسماعیلیه و نصیریه را تکفیر می کند و شیعه امامیه و صوفیه را اهل بدعت می داند.[9] همچنین وی حکام شیعه مانند آل بویه را اهل بدعت و ظلم دانسته و حکام بنی امیه را طاغی و فاسد می داند.[10]

ابو مصعب انقلاب اسلامی ایران را مبداء صدور انقلاب به کشورهای عربی و اسلامی می داند.[11]

تالیفات

از جمله کتاب های ابو مصعب می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  1. دعوة المقاومة الإسلامية العالمية
  2. ملاحظات حول التجربة الجهادية في سوريا
  3. أهل السنة في الشام في مواجهة النصيرية والصليبية واليهود
  4. المسلمون في وسط آسيا ومعركة الإسلام
  5. أفغانستان والطالبان ومعركة الإسلام اليوم.
  6. باكستان "مشرف"؛ المشكلة والحل والفريضة المتعينة.
  7. مختصر شهادتي على الجهاد في الجزائر
  8. شهادة قادة المجاهدين والإصلاح على علماء السلطان في بلاد الحرمين.
  9. مسؤولية أهل اليمن تجاه مقدسات المسلمين وثرواتهم.

که در بین کتب او، «دعوه المقاومه الاسلامیه العالمیه» یک کتاب کامل در بیان اهداف و استراتژی و روشهای اجرایی حرکتهای جهادی است.

منابع:

  1. تعریف بالشیخ المجاهد ابو مصعب السوری، حقیبه المجاهد.
  2. دعوه المقاومه الاسلامیه العالمیه.
  3. الظاهرون علی الحق.
  4. الامه الاسلامیه بین فداء ابنائها و خیانه زعمائها.
  5. احداث الاقصی و الیمن و الدور المطلوب من الشباب الاسلام.

پی نوشت:


[1] . تعریف بالشیخ المجاهد ابو مصعب السوری، حقیبه المجاهد.

[2] . همان.

[3] . همان.

[4] . احداث الاقصی و الیمن و الدور المطلوب من الشباب الاسلام، ص3.

[5] . الامه الاسلامیه بین فداء ابنائها و خیانه زعمائها، ص2.

[6] . دعوه المقاومه الاسلامیه العالمیه، ص189 و 882.

[7] . دعوه المقاومه الاسلامیه، ص979.

[8] . دعوه المقاومه، ص983.

[9] . دعوه المقاومه، ص791؛ الظاهرون علی الحق، ص5.

[10] . دعوه المقاومه الاسلامیه، ص350.

[11] . دعوه المقاومه، ص441.

 

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

فواز محمد حسن قاضی اعدام های داعش

اسامه بن‌ لادن

ایمن الظواهری (تفکرات)

ایمن الظواهری (زندگینامه)

ابوانس الشامی

احمد الاسیر لبنانی

ابوبكر بغدادی (زندگینامه)

ابوبكر بغدادی (تفکرات)

ابوسلیمان المصری

ابوبکر ناجی کیست؟ (2)

ابو خالد السوری

ابوبکر الباعشیر

ابراهیم سلیمان الربیش

فارس آل شویل الزهرانی

عبدالعزيز بن صالح الجربوع

رِفاعی سرور

ابوالحسن الأزدی

ابو محمد مقدسی

ابومنذر الشنقیطی

مقبل بن الهادی الوادعی

ابوعمر الشیشانی

احسان الهی ظهیر

ناصر بن حمد الفهد

سلطان بن بجاد العتيبي

اعظم طارق

حق نواز جهنگوی

ناصر الوحیشی

سلیمان بن ناصر عبدالله العلوان

ترکی بنعلی

علی بن نایف الشَحُّود

سیف العدل محمد صلاح الدين زيدان

عطیه الله اللیبی

عبدالمالک ریگی

ملا کریکار

ابو عمر البغدادی

صالح سریه

اکرم حجازی

طارق عبدالحلیم

محمد بن عبدالله القحطانی

احمد بن عمر الحازمی

جهیمان العتیبی

ابوقتاده فلسطینی

ابوبصیر طرطوسی

محمد سرور بن نایف

محمد زهران علوش

ابومصعب زرقاوی

سید امام (دکتر فضل)

ابوبکر ناجی

شكري مصطفی

بن باز

ابوعبدالله المهاجر

ابویحیی اللیبی

ابوحمزه مهاجر

بربهاری

عبدالعزیز بن باز

ابو مصعب سوری

شوكاني

ابو محمد جولانی

ابوعمر البغدادي

ابوبکر بغدادي

محمد ناصر الدین البانی

محمد بن صالح بن عثيمين

محمد بن ابراهیم بن عبد اللطیف آل الشیخ

سعید بن محمد بن احمد یمانی

محمد امان جامی

ربیع بن هادی محمد عمیر المدخلی

ابن کثیر (774ق)

ابن قیم جوزیه (751ق)

ابن تیمیه حرّانی

محمدبن عبدالوهاب

محمد عبدالسلام فرج

ابومصعب زرقاوی

ایمن الظواهری 1