اطلس > مفاهیم و مبانی > پرچمهای سیاه گروه های تکفیری

پرچمهای سیاه گروه های تکفیری

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۶/۱۳ تعداد بازدید: 444

یکی از نشانه‎های غیرحتمی ظهور در منابع اهل سنت، «رایات السود» یعنی پرچم‎های سیاهی است که از طرف مشرق آشکار می‎شود. اکثر روایات «رایات السود» در کتاب «الفتن» ابن حماد آمده است. روایات پرچم‎های سیاه از دیرباز مورد توجه محققان مباحث ظهور بوده است.



یکی از نشانه‎های غیرحتمی ظهور در منابع اهل سنت، «رایات السود» یعنی پرچم‎های سیاهی است که از طرف مشرق آشکار می‎شود. اکثر روایات «رایات السود» در کتاب «الفتن» ابن حماد آمده است. روایات پرچم‎های سیاه از دیرباز مورد توجه محققان مباحث ظهور بوده است. یکی از واژه‎های پرتکرار گروه‌های تکفیری واژه «رایات السود» است. گروه تکفیری داعش حرکت خود را با پرچم‌های سیاه آغاز کرد تا ایدئولوژی خلافت و زمینه سازی برای ظهور را در ذهن‌ها تداعی کند. گروه‎های تکفیری خصوصا داعش برای رسیدن به اهداف پلید خود و جذب مسلمانان عصر ظهور، اقدام به مصادره این روایات و برافراشتن پرچم‎های سیاه نموده‎اند.

پرچمهای سیاه داعش

گروه‎های تکفیری چنان که بسیاری از مفاهیم ارزشمند اسلامی را مصادره و برداشت های غلط از آن ها ارائه کرده‎اند، از پرچم سیاه نیز به عنوان نشانه ظهور بهره برده‎اند. زیرا در این روایات«رایات السود» که به مسلمانان توصیه شده است که در آستانه ظهور به یاری کسانی بشتابند که پرچم ها سیاه را برافراشته‎اند؛ زیرا منجی به کمک صاحبان پرچم های سیاه، جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد. این گروه‎ها با استناد به روایت «کانت رایه النبی9سوداء، و لواؤه أبیض[1]»، از طرفی و روایت «کانت الخلافة علی منهاج النبوة»[2] از طرف دیگر مدعی خلافت به شیوه پیامبرخدا هستند لذا برای مشروعیت بخشی و جذب جوانان، اقدام به طراحی پرچم به رنگ سیاه، با نوشته سفید رنگ «لااله الاالله محمدرسول الله» همسو با دو رکن خلافت و مهدویت، کرده‎اند.

گروه‌های تکفیری برای اثبات سخنان خود به روایاتی[3] استناد کرده‌اند که یکی از آن روایات، روایتی است که ابن ماجه و بیقهی و بزار آن را نقل کرده‎اند. پیامبرخدا9فرمودند:...تطلع الرايات السود من قبل المشرق،فيقتلونكم قتلا لم يقتله قوم...فإذارأيتموه فبايعوه ولو حبوا على الثلج، فإنه خليفة الله المهدي[4].  صاحبان پرچم های سیاه از طرف مشرق میآیند، پس چنان کشتاری از شما بکنند که هیچ قومی چنان کشتاری نکرده باشد، سپس چیزی ذکر کرد، پس هرگاه آنها را دیدید پس به آنها بیعت بدهید، حتی اگر بر روی برف سینه خیز خودتان را به آنها رسانده باشید، برای اینکه این لشکر خلیفه خدا مهدی میباشد[5].

نویسنده کتاب «نشانه‎های‎خلافت‎بغدادی» می‌نویسد: در برخی از روایات، به گروه صاحب حق اما مورد ستم اشاره شده است و حق آنها را (که احتمالاخلافت باشد) نمی‌دهند، سپس این حق گرفته شده و به محمد بن عبدالله(مهدی) که در بین رکن و مقام با او بیعت می‌شود، خواهند داد. وی ذیل این روایت می‎گوید: در واقع این روایات اشاره به همان صاحبان پرچم های سیاه دارد که حق را گرفته و به مهدی موعود خواهند داد و قدرت حکومت او را بوجود خواهند آورد[6] و رسول خدا9آن رایات و پرچم ها را رایات هدایت معرفی کرده است نه رایات ضلالت و گمراهی؛ و پیوستن و بیعت دادن به آنها را از ما خواسته است، نه دشمنی و پرهیز نمودن از آنها[7].

نقد و بررسی پرچمهای سیاه داعش

گروه‌های تکفیری با نگاه غیر عالمانه به روایات، احادیثی که موافق با اهداف آنها است را اخذ کرده و از رهگذر استناد به آنها، درصدد ایجاد مشروعیت و مقبولیت در بین جوانان هستند در حالی که تا سند و دلالت روایات بررسی نشود، استناد به آن عالمانه نیست. اشکالاتی به ادعای گروه‌های تکفیری در استناد به روایات آخرالزمانی وارد است که بیان خواهد شد.

مشکل اساسی این روایات سند و رجال آن ها است[8]. بر فرض صحت نسبت کتاب «الفتن» به مولف «نعیم بن حماد» سخن درباره اعتبار کتاب «الفتن» است که مهمترین منبع گروه‌های تکفیری است. علمای اهل سنت در اعتبار آن تشکیک کرده‎اند؛ اندیشمندان سنی مذهب، در وثاقت نعیم بن حماد و روایات کتاب الفتن اختلاف دارند. علمای اهل سنت اکثر روایات «الفتن» را تحریف شده تلقی کرده‌اند. ذهبی از دانشمندان مهم رجالی اهل تسنن می‎نویسد: نباید به سخن ابن حمّاد استناد کرد چون در کتاب «الفتن»، مطالبی عجیب و غیر قابل قبول آورده است[9]. ابن حجر عسقلانی، او را صاحب اشتباهات فراوان یاد کرده است[10]. همچنین نقل می‌کند که وی برای تقویت سنت، جعل حدیث می‌کرده است[11]. برای اطلاعات بیشتر از مولف و اعتبار کتاب به مقاله ی «(الفتن) ابن حماد قدیمى ترین کتاب در مهدویت» مراجعه کنید[12]

اشکال دوم محتوای روایات «رایات السود» است. محتوای این روایت در برخی موارد متفاوت و متضاد هستند که گروه‎های تکفیری بدون حل تضاد روایات، به آنها تمسک کرده‎اند. در برخی از روایات کتاب نعیم بن حماد، پرچم های سیاه نشانه سقوط حکومت بنی امیه[13] و در برخی دیگر نشانه سقوط حکومت بنی عباس ذکر شده است.[14] همچنین در برخی روایات پرچمهای سیاه مذمت شده است[15]. و در برخی دیگر از آنها به نیکی یاد شده است کما اینکه گروه های داعشی به این دسته از روایات تمسک کرده اند که مضمون آنها این است که هنگام برافراشته شدن پرچم‌های سیاه از مشرق، به سراغ آنان بروید گر چه نیازمند حرکت به روی برف (یخ) باشد. همین تفاوت ها و تضاد ها دلیل بر جعل چنین روایاتی از سوی دولتمردان خصوصا دولتمردان عباسی می باشد. زیرا ایرانیان حامی بنی عباس با پرچم های سیاه از شرق (خراسان) برای یاری بنی عباسیان آمدند و آنان را به قدرت رساندند. ابومسلم به همراه هفتاد هزار پیاده و سوار، حرکت خود را از مرو (مرکز خراسان) شروع کرد و تا کوفه پیش رفت.[16] عباسیان هم چنین لباس و بیرق سیاه را نماد خود قرار دادند[17].

سومین اشکال گروه های تکفیری در تطبیق روایات پرچم های سیاه به داعش این است که گروه تکفیری داعش حرکت خود را از مشرق شروع نکرده است در حالی که در روایات «رایات السود» آمده است، صاحبان پرچم های سیاه از مشرق می آیند. در روايات بر این تاکيد شده است زمينه سازان ظهور حضرت مهدی عج متعلق به کسانی است که از مشرق قیام می کنند. تطبیق این دسته از روایات به گروه تکفیری داعش مکابره است زیرا گروه تکفیری داعش از شرق خروج نکرده اند. یکی دیگر از وجوه بطلان تطبیق روایات پرچم‎های سیاه به گروه تکفیری داعش،  کشتار مسلمانان بی گناه است زیرا ابن کثیر یک عالم سلفی می نویسد: در واقع پرچمهای سیاه عذابی برای کفار از مسحیان روم و عرب خواهد بود[18]. این در حالی است که داعش به جای جهاد علیه کفار و دشمنان اسلام، مسلمانان بی گناه را می کشند.

بنابراین گروه های تکفیری در تطبیق روایات «رایات السود» دچار اشکالات عدیده ای هستند لذا استناد آنها به روایات پرچم های سیاه غیر کارشناسانه و نیز تطبیق پرچم‎های سیاهِ مورد ستایش به داعش، اشتباه است بلکه برعکس، با توجه به جنایات و اسلام هراسی که داعش در جهان به وجود آورده است، می توان گفت داعش یکی از مصادیق پرچم های سیاهی است که مذمت شده و جنایاتشان علیه اسلام تمام خواهد شد.

منابع:

  1. ابن العمراني، محمد بن علي(م580هـ)، الإنباء في تاريخ الخلفاء، المحقق: قاسم السامرائي، الناشر: دار الآفاق العربية، القاهرة، الطبعة: الأولى،1421هـ - 2001 م.
  2. ابن طاووس، على بن موسى، التشريف بالمنن في التعريف بالفتن المعروف بالملاحم و الفتن، 1جلد، مؤسسة صاحب الأمر (عج)- قم،چاپ:اول1416ق.
  3. ابن کثیر، إسماعيل بن عمر(م774هـ)،البداية والنهاية، الناشر:دارالفكر، عام النشر:1407 هـ-1986 م.
  4. ابن کثیر، إسماعيل بن عمر(م774هـ)، النهاية في الفتن والملاحم، المحقق: محمد أحمد عبدالعزيز، الناشر: دار الجيل، بيروت– لبنان، الطبعة: 1408 هـ- 1988 م.
  5. ابن ماجه، محمد بن يزيد بن ماجة القزويني (م273)، سنن ابن ماجه، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، دار إحياء الكتب العربية.
  6. أحمد بن محمد بن حنبل(م241هـ)، مسند الإمام أحمد بن حنبل، المحقق: شعيب الأرنؤوط-عادل مرشد، وآخرون، الناشر: مؤسسة الرسالة، الطبعة: الأولى، 1421هـ-2001 م.
  7. أخبار الدولة العباسية وفيه أخبار العباس وولده، تحقيق: عبد العزيز الدوري، عبد الجبار المطلبي، الناشر: دار الطليعة، بيروت.
  8. بزار، أبو بكر أحمد بن عمرو(م292هـ)، مسند البزار المنشور باسم البحر الزخار، الناشر: مكتبة العلوم والحكم - المدينة المنورة، الطبعة: الأولى، 2009م.
  9. بیهقی، أبو بكر أحمد بن الحسين(م458)، دلائل النبوة، تحقيق: د. عبد المعطي قلعجي، دار الكتب العلمية، دار الريان للتراث، الطبعة: الأولى، 1408 هـ.
  10. ترمذي، محمّد بن عيسي(م279)، سنن الترمذي، تحقيق: بشار عواد معروف، دار الغرب الإسلامي، بيروت، 1998 م.
  11. جرجاني، أحمد بن عدي(م365)، الكامل في ضعفاء الرجال: تحقيق: عادل أحمد عبد الموجود، علي محمد معوض، الكتب العلمية، بيروت، الطبعة: الأولى، 1418هـ.
  12. ذهبی، محمد بن أحمد(م748هـ)، سير أعلام النبلاء، الناشر: دار الحديث- القاهرة، الطبعة: 1427هـ-2006م، عدد الأجزاء: 18.
  13. طبری، محمد بن جرير(م310هـ)، تاريخ الطبري=تاريخ الرسل والملوك، وصلة تاريخ الطبري، الناشر:دار التراث–يروت، الطبعة: الثانية - 1387هـ،عدد الأجزاء: 11.
  14. عسقلاني، احمد بن علي(م852)، تهذيب التهذيب، مطبعة دائرة المعارف النظامية، هند، چاپ اوّل، 1326 هـ.ق.
  15. مجاهد دین، نشانۀ خلافت بغدادی در آیینۀ روایت نبوی، بی جا، بی نا، بی تا.
  16. مصطفى صادقى، مقاله «(الفتن) ابن حماد قدیمى ترین کتاب در مهدویت»، آئینه پژوهش، مقاله علمی، پژوهشی 5، دوره 14، شماره 84، زمستان 1382، صفحه 46-54.
  17. نعيم بن حماد(م228هـ)، كتاب الفتن، المحقق: سمير أمين الزهيري، الناشر: مكتبة التوحيد – القاهرة، الطبعة: الأولى، 1412.
  18. نيشابوري، محمّد بن عبدالله(م 405)، المستدرك على الصحيحين، تحقيق: مصطفى عبدالقادر عطا، دارالكتب العلمية، چاپ اوّل، بيروت، 1411ه. ق.
  19. http://www.ensani.ir/fa/content/52449/default.aspx

پی نوشت:


[1].  پرچم پیامبرخدا 9سیاه و لوای ایشان سفید بود. سنن ابن ماجه، ج 2،ص941،ح2817.سنن الترمذي ت بشار، ج3،ص 247،ح 1679. ابن کثیر، البداية والنهاية ط الفكر،ج 4،ص293.

[2]. أحمد بن حنبل، مسند احمد،ج30،ص355وج 38، ص 426. ابن کثیر، البداية والنهاية ط الفكر،ج6،ص 238.

[3]. ابن حماد، الفتن،ج1،ص310،ح 895. سنن ابن ماجه،ج2،ص1366،ح4082. الكامل في ضعفاء الرجال،ج 5،ص378،ح1046.نیشابوری،المستدرك على الصحيحين للحاكم،ج4،ص511،ح 8434. وهذا إسناد حسن. ابن کثیر، البداية والنهاية ط الفكر، ج6، ص246.

[4]. ابن ماجه، سنن ابن ماجه،ج 2،ص1367،ح 4084. بزار، مسند البزار(البحر الزخار)،ج10، ص 100،ح 4163. بیهقی، دلائل النبوة مخرجا،ج 6،ص515.

[5]. مجاهد دین،نشانۀ خلافت بغدادی،ص 57.

[6]. مجاهد دین،نشانۀ خلافت بغدادی،ص 59.

[7]. مجاهد دین،نشانۀ خلافت بغدادی ص 62و 63.

[8].برای آشنائی با وضعیت راوایان و اعتبار  این احادیث.ر.ک:صادقی، تحلیل تاریخی نشانه های ظهور .

[9]. ذهبی،سير أعلام النبلاء ط الحديث، ج9،ص 27.

[10]. ابن حجر، تهذيب التهذيب، ج10،ص 462.

[11]. ابن حجر، تهذيب التهذيب، ج10،ص 463.

[12]. عنوان مقاله (الفتن) ابن حماد قدیمى ترین کتاب در مهدویت نوشته مصطفى صادقى در سایت پرتال جامع علوم انسانی به نشانی http://www.ensani.ir/fa/content/52449/default.aspx

[13]. العلامات في انقطاع ملك بني أمية، الفتن لنعيم بن حماد (1/ 193)

[14]. أول علامة تكون في انقطاع مدة بني العباس، الفتن لنعيم بن حماد (1/ 214)

[15]. الفتن لنعيم بن حماد،ص 115. سید بن طاووس، التشريف بالمنن في التعريف بالفتن؛ص84.،ح33.

[16]. ابن عمرانی، الانباء ص1.

[17]. طبری، تاریخ یعقوبی،ج1،ص356.اخبار الدوله العباسیه.ص 245؛ابن کثیر، البدایه و النهایه،ج10،ص30.

[18]. وقد كانت عذابا على الكفرة من نصارى الروم والعرب... ابن کثیر، النهاية في الفتن والملاحم، ج1،ص 55 و56.

 

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

هجرت

مسجد ساختن بر روی قبور و نماز خواندن در کنار قبور

دعا در کنار قبور

آل الشیخ

اسلام در نظر فقهای فریقین

تقلید در دیدگاه سلفی‌های تکفیری

سلفیه جهادی

انقطاع عمل بعد از موت

حیات برزخی

ظاهر گرایی از دیدگاه سلفیها

اسلام در قرآن و روایات

تأویل از دیدگاه سلفیها

تشبه به کفار

گریه و عزاداری

دموکراسی

ولاء و براء

إرهاب

سفر برای زیارت قبور اولیای الهی

استغاثه به ارواح اولیای الهی

زیارت قبور برای زنان

دار الاسلام

دموکراسی

بنا بر قبور

تسمیه به «عبد» و «غلام»

سنت و بدعت

ترور (فتک و اغتیال)

آخر الزمان

سوگند به غیر خدا

نذر و ذبح برای غیر خدا

احتفال

امت

جماعت

معذوریت جاهل (عذر به جهل)

خروج بر حکام مسلمان (1)

دار الکفر و دار الحرب

دشمن نزدیک و دور

خروج بر حاکم مسلمان (2)

تکفیر مطلق و معین

حقیقت و مجاز

حکم بغیر ما انزل الله

تأویل در اصول

طلب شفاعت از اولیای خدا

مانعیت تأویل

سلطه غیبی (ولایت تکوینی)

موانع تکفیر

نواقض الاسلام (2)

مفهوم و مراحل شرک

مبانی جهادگرایی تکفیری در اهل سنت و نقد آن

تكفير در نگاه انديشمندان اسلامى

سلفیان و توحید

توحید و شرک

تعریف جهاد نزد علمای اسلام

دولت در اندیشه اسلامی معاصر

عقل از دیدگاه وهابیت

عملیات انتحاری دراسلام  

اسلام و ايمان

عدو قریب و بعید

توسل

تکفیر اهل قبله

نقد و بررسی دیدگاه سلفی جهاد درباره رومیه

پرچمهای سیاه گروه های تکفیری

تبرک

کفر در لغت و اصطلاح

استشهادی

معنای اسلام و ایمان

عدو قریب و بعید

دابق

جهاد در نظر شیعه و سنی

سماع موتی

استعانت از کفار در جهاد

عبادت از منظر سلفی ها

توحید و شرک از منظر سلفیان

سب صحابه

مفهوم شناسی جهاد از نگاه سلفیه

جاهلیت

نکایه، انهاک، ادارة التوحش

مبانی فکر سلفیه