اطلس > شخصیت ها > ضد تکفیری > حمد الله جان الداجوی

حمد الله جان الداجوی

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۵ تعداد بازدید: 229

شیح حمد الله جان الداجوی از علمای بزرگ اهل سنت شبه قاره و حنفی مذهب در کشور پاکستان است. ایشان استاد مدرسه علمیه سهارنپور است. وی عالمی متواضع می باشد لذا در مراسم احتفال النبی در سال 2013 شرکت کرده و قبل از سخنرانی شروع به مدح خوانی کرده است. 



شیح حمد الله جان الداجوی از علمای بزرگ اهل سنت شبه قاره و حنفی مذهب در کشور پاکستان است. ایشان استاد مدرسه علمیه سهارنپور است[1]. وی عالمی متواضع می باشد لذا در مراسم احتفال النبی در سال 2013 شرکت کرده و قبل از سخنرانی شروع به مدح خوانی کرده است. [2]

شیخ حمدالله به شدت باورهای وهابیت را باطل دانسته و با ادله قطعی و مستند رد کرده است. وهابیون با ثروتی که دست دارد مسلمین جهان را به سمت خود دعوت کرده و در این راه هزینه های زیادی را داده است خصوصا در موسم حج برای جذب مسلمانان فعالیتهای فرهنگی زیادی انجام میدهد. آنان مسلمانان را از عقیده و ایمان صحیحی که علمای اهل سنت و جماعت آن را به مردم معرفی کرده اند دور می کنند. بر مسلمانان اهل سنت است که تنها یکی چهار مذهب را انتخاب کرده و بر طبق آن عمل  کنند زیرا وهابیت جریان منحرف و از مسیر اهل سنت است.[3]

وی دارای آثار زیادی از جمله کتاب «البصائر لمنکری التوسل باهل المقابر» است. شیخ حمدالله در مقدمه این کتاب سبب نوشتن کتاب را رد «توسل به ذات انبیاء و اولیاء الهی » توسط منحرفین بیان کرده است. مولف در اثبات توسل و سماع موتی فصول ذیل را بررسی کرده است.

  1. رابطه روح با بدن
  2. حیات برزخی
  3. کرامات اولیاء
  4. ایمان و کفر
  5. ادله توسل
  6. استغاثه
  7. استعانه
  8. طلب شفاعت

مولوی حمدالله داجوی در کتاب البصائر  بعد از جایز دانستن توسل به جاه پیامبرخداصلی الله علیه وآله وسلم می گوید: حتی توسل به جاه غیر پیامبر ص نیز جایز است اگر در نزد آن شخص برای او جایگاهی باشد و الا جایز نیست.[4]

شیخ حمد الله جان می گوید: دلیل جواز توسل به انبیاء آیه «وَلَمَّا جَاءَهُمْ كِتَابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُمْ مَا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكَافِرِينَ»[5] است. آلوسی در تفسیرش نقل می کند که یهودیان بنی قریظه قبل از مبعث و حتی قبل از ولادت پیامبرخداصلی الله علیه وآله وسلم برای پیروزی در مقابل دشمنان خود تورات را آورده و نام پیامبرخدا را می آوردند و دست روی آن می گذاشتند و خدا را به حق پیامبر قسم می دادند{چون هنوز پیامبر اکرم متولد نشده بودند که به خود ایشان قسم دهند} که در جنگ پیروز شوند و می‌شدند و چون پیامبر نیز از آن نهی نکردند پس این کار جائز می باشد و همچنین دلیل بر جواز این نوع از توسل روایت عایشه در زمان قحطی است که گفت دریچه ای از قبر پیامبر ص به آسمان باز کنید تا خداوند باران عطا  کند[6]. توسل به پیامبرخدا نیز بعد از موتش در برزخ بسیار زیاد است.[7]

ایشان اعتقاد دارند که توسل به ذات دو صورت دارد یکی توسل قبل از وفات که جائز است به دلیل روایت عمر از انس که در زمان قحطی به عباس بن عبد المطلب در پیشگاه خداوند متوسل شد و گفت خدایا ما در زمان پیامبر به ایشان متوسل می شدیم و الان نیز متوسل به تو می شویم به وسیله عموی پیامبرخدا پس برای ما باران بفرست که این صریح در جواز توسل به ذوات است.[8]

البته در اینجا شاید کسی اشکال کند که همین روایت دلیل بر عدم جواز توسل به اموات است چون اگر توسل به اموات جایز بود خود عمر به پیامبرخدا متوسل می شد نه به عموی آن حضرت؛ جناب شیخ داجوی در پاسخ به این اشکال می گوید: تلازمی بین مقدم و تالی وجود ندارد و از جواز توسل بعد از وفات پیامبرخدا، به شخصی، عدم جواز توسل به پیامبرخدا صلی الله علیه وآله وسلم در نمی آید؛ بلکه هم توسل به احیاء و هم توسل به اموات جایز است و عمر نیز به یکی از این دو جایز عمل کرده است و اگر این سخن مستشکل را قبول کنیم پس توسل به اعمال صالحه نیز جایز نمی باشد چون عمر به آن متوسل نشد و این همان قائده‌ای است که می گوید اثبات شی نفی ما عداه نمی کند. در اینجا عمر توسل به حی کرده ولی در توسل به میت ساکت است که این دلیل عدم جواز نمی شود و ثانیا این توسل به عباس در واثع توسل به خود پیامبرخداست زیرا عمر گفت: توسل می کنیم به سوی تو به واسطه عم نبیت و این به خاطر قرابت به نبی است.[9]

پی نوشت ها:



[4]. الداجوی،حمد الله جان، البصائر لمنکر ی التوسل باهل المقابر،ص48

[5]. و هنگامی که برای آنان از سوی خدا کتابی [چون قرآن] آمد که تصدیق کننده توراتی است که با آنان است، و همواره پیش از نزولش به خودشان [در سایه ایمان به آن] مژده پیروزی بر کافران می  دادند، پس [با این وصف] زمانی که قرآن [که پیش از نزولش آن را با پیشگویی تورات می  شناختند] نزد آنان آمد، به آن کافر شدند؛ پس لعنت خدا بر کافران باد. بقره،آیه 89.

[6]. الداجوی،حمد الله جان، البصائر لمنکر ی التوسل باهل المقابر، ص38.

[7]. الداجوی،حمد الله جان، البصائر لمنکر ی التوسل باهل المقابر، ص40.

[8]. الداجوی،حمد الله جان، البصائر لمنکر ی التوسل باهل المقابر، ص 36

[9]. الداجوی،حمد الله جان، البصائر لمنکر ی التوسل باهل المقابر، ص 37

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

شیخ اکرم احمد برکات

شیخ محمد حسن هيتو شافعی

شیخ وهبي سليمان غاوجي حنفی

شیخ محمد عوامه

شیخ احمد محمود کریمه

شيخ علوي امين الخليل

شیخ ابوالمحاسن یوسف دجوی

امام موسی صدر

شیخ یوسف بن سید هاشم رفاعی

شیخ مأمون رحمه سوری

شیخ احمد الطيب

حاج ماموستا حسام الدین مجتهدی

شیخ شوقی ابراهیم علام

مولوی محمد امین صفدر

مولوی محمد عمر سربازی ملازهی

شیخ محمد متولی الشعراوی

شیخ عبدالملک سعدی

شيخ حسين حلمي ايشيق

شمس الدین محمد بن أحمد السفـّاريني حنبلی

آیت الله میرزا محمد حسن شیرازی

شيخ عبد الله أحمد کاظم يوسف

شیخ حيدر محمد كامل حب الله

محمد بن محمد مشهور به ابن الحاج

شیخ داود بغدادی نقشبندی

شیخ احمد الوائلی

مولوی عبدالخیر صمدانی فر

حمد الله جان الداجوی

دکتر شیخ عدنان ابراهیم

شیخ عبدالغنی غنیمی حنفی

آخوند احمد قربان پور

آخوند عبدالصدیق کشمیری

شیخ صالح المغامسی

محمد النوری الحاتمی

الشریف حاتم بن عارف العونی

شیخ یوسف نبهانی

ابوالحسن اشعری

شیخ علی جمعه

محمد امین ابن عابدین

شیخ خالد عبدالوهاب الملا

محمد الهذال العنزی

عثمان بن عبدالعزیز بن منصور

مولوی طارق جمیل

امام الحرمین جوینی

شیخ ماهر حمود

علوی بن احمد حداد

شیخ محمد العربی التبانی

نذیر احمد سلامی

عصام العماد

احمد حمدی صابونی

دکتر صالح الوردانی

عبدالحلیم محمود

شیخ محمود محمد شلتوت

آیت الله ناصر مکارم شیرازی

علامه سید محسن امین

آیت الله نجم الدین طبسی

آیت الله سید کمال حیدری

صائب عبد الحميد

آیت الله جعفر سبحانی

محمد عابد سندی انصاری

محمد المسعری

عثمان بن سند بصری نقشبندی

محمد انور شاه کشمیری

خلیل احمد سهارنپوری

محمد بن علوی المالکی

سمهودی

محمود سعید ممدوح

عمر عبدالله کامل

علی بن عبدالکافی سبکی

رمضان البوطی

حسن سقاف

احمد زینی دحلان

سلیمان بن عبد الوهاب

محمد عبده یمانی

احمد بن محمد بن صدیق حسنی غماری

سید احمد زینی دحلان

شيخ محمد زكي إبراهيم

محمد زاهد الکوثری

حسن فرحان مالکی

عبدالله تلیدی

محمد راتب نابلسی

محمد طاهر کردی

محمد سقاف

عیسی بن مانع حمیری

عبدالله هرری

ابوبکر عدنی بن علی مشهور

عبدالعزيز عرفة السليمانی

حبيب علي جفری

سعید عبداللطیف فودة