اطلس > شخصیت ها > ضد تکفیری > عصام العماد

عصام العماد

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۹/۱۸ تعداد بازدید: 72

دكتر عصام العماد 43 ساله زاده کشور یمن است. وی که جوانی خود را در جریان وهابیت سپری کرده و از دانشگاه‌هاي مذاهب عربستان سعودي فراغ التحصیل شده است چند سالی است که به مذهب تشيع گرويده است. 



دكتر عصام العماد 43 ساله زاده کشور یمن است. وی که جوانی خود را در جریان وهابیت سپری کرده و از دانشگاه‌هاي مذاهب عربستان سعودي فراغ التحصیل شده است چند سالی است که به مذهب تشيع گرويده است. 

العماد، بزرگ‌ترين مشكل دنياي اسلام را فرقه ضاله وهابيت دانسته و با اشاره به اين كه فتاواي وهابيون ناشي از تاثيرات عناصر اسراييلي در ميان آنان است. وی بر این باور است که جریان وهابیت در بستر تكفير به وجود آمده و بر طبق آن رشد و حركت كرده است. ریشه این اندیشه تکفیری که مشكل اساسي و بزرگ جریان وهابيت است از مؤسس آن صادر شده و به پیروانش سرایت کرده است. تکفیر مسلمانان، انحراف سلوكي نیست بلكه مشكل فكري بوده است، وي مشكل دوم محمد عبدالوهاب را انحراف عقيدتي برشمرده و معتقد است که مشكل اساسي و بزرگ وي، مشكل فكري بوده است كه نمونه چنين مسأله‌اي درميان خوارج در زمان امام علي عليه‌السلام وجود داشته است. عبدالوهاب علاوه بر شيعه، اهل تسنن معتدل را نيز مورد هجمه قرار می دهد.

در نگاه العماد که مدت طولانی را با وهابی ها گذرانده است، جهل محمد بن عبدالوهاب است که او به معناي حقيقي و ضوابط اصلي تكفير را پي نبرده بود؛ بنابراين جمع كثيري از مسلمانان شيعه و سني را داخل در دايره شرك و تكفير نمود و اين همان خطر بزرگ است. وي هركس كه تابع افكارش نبود را ضد توحيد مي‌انگاشت.

ابن عبدالوهاب با فكر شخصي خود قواعدي را در زمينه توحيد تدوين كرده بود و هر كسي را با اين چهارچوب مخالفت يا نقد مي‌كرد، كافر مي‌شمرد و بر اين اساس مشاهده مي‌كنيم بزرگان علمي عالم اسلام را رد كرده است؛ مثلا كتاب توحيد زمخشري، تفسير آيات توحيد امام فخر رازي و امام ابوحامد غزالي، طبرسي و عسقلاني، ثعلبي و حتي طبري كه از علماي بزرگ اهل سنت است، در نظر شيخ محمد عبدالوهاب مصداق كتب مضله است و نويسنده آن كتاب، كافر است.

محمد عبدالوهاب يك نوع حساسيتي در مساله توحيد داشت و درصدد بود با فكر خودش اين مساله را حل كند غافل از اينكه او با كارش نه فقط مشكل در عربستان، بلكه در تمام جوامع اسلامي از اندلس تا ايران و پاكستان و در ميان تمام فرق اعم از اشعري،معتزله، سلفيه و شيعه و... ايجاد كرد. وي باعث شد جنبش‌هاي بزرگ اسلامي به چند دستگي مبدل شوند و از حركت باز ايستند.

آنچه مسلم است، اين است كه مؤسس وهابیت با عملكردش مي‌خواست توحيد ساختگي خويش را بر ديگران تحميل كند، بدون اينكه درك جامعي از آن داشته باشد. او به قدري تعصب داشت كه در نامه‌هاي خويش به ديگران، آنان را مشرك خطاب مي‌كرد و مي‌گفت (من محمد عبدالوهاب الي المشركين). وي معتقد بود جان و مال و زنان مخالفش براي طرفدارانش مباح است.

دکتر عصام، ماهیت وهابیت ضد اسلامی را دانست و در این باره می گوید: بنده قبل از شيعه شدنم نزد فردي به نام «المدخلي» درس مي‌خواندم كه نزد اين شيخ قريب 100 كتاب در لعن و رد بزرگان اسلام اعم از «سيد محمد قطب»، «شيخ محمد غزالي»، «آيت‌الله خويي»، «شيخ محمد عبده» و ... وجود داشت. اين در حالي است كه ما در ميان كتب وهابيون كتابي در رد ماركسيست، بودائيسم، بهائيت و تفكرات اسراييلي و آمريكايي نمي‌بينيم. تمام نوشته‌هاي آنان فقط و فقط عليه مسلمانان است. وهابیون معتقدند زيارت قبور شرك است و انفجار قبوري كه در دنيا صورت مي‌گيرد ناشي از اين تفكر است. حال آن که بناي قبور و اشكال مختلف مقبره را از جمله امور عرفي برشمرد و اضافه كرد: وهابيون چون درك درستي از معارف ندارند امور عرفي را داخل در مفهوم بدعت مي‌دانند.

متاسفانه در تمام دانشگاه‌هاي عربستان كتاب‌هاي شيخ محمد عبدالوهاب جزو متون درسي است و از همان ابتدا افكار اين فرد تکفیری، در وجود دانشجويان مستقر مي‌شود لذا به ياد دارم كه وقتي در دانشگاه «محمد سعود» درس مي‌خواندم قريب هزار رساله دكترا در تكفير شيعه وجود داشت. اين در حالي است كه در حوزه‌هاي علميه ايراني ما فتوايي بر تكفير اهل سنت نديده‌ام.

وی بعد از توفیق الهی در کشف واقعیت و باطل بودن جریان وهابیت، به هر راه ممکن رویکرد انتقادی به جریان وهابیت کرد و آثار علمی زیادی از وی منتشر شده است که برخی از آنها عبارتند از:

  1. نقد شيخ محمد بن عبد الوهاب از درون
  2. روش گفتگو با وهابي‌ها
  3. گفتگو بي‌ستيز
  4. رحلت من از وهابيت به دوازده اماميت
  5. الزلزال با ترجمه فارسی که مناظره العماد با مفتی کویتی است.

برگرفته از سایت:

http://www.adyannet.com/fa/news/1377

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

دکتر شیخ عدنان ابراهیم

شیخ عبدالغنی غنیمی حنفی

آخوند احمد قربان پور

آخوند عبدالصدیق کشمیری

شیخ صالح المغامسی

محمد النوری الحاتمی

الشریف حاتم بن عارف العونی

شیخ یوسف نبهانی

ابوالحسن اشعری

شیخ علی جمعه

محمد امین ابن عابدین

شیخ خالد عبدالوهاب الملا

محمد الهذال العنزی

عثمان بن عبدالعزیز بن منصور

مولوی طارق جمیل

امام الحرمین جوینی

شیخ ماهر حمود

علوی بن احمد حداد

شیخ محمد العربی التبانی

نذیر احمد سلامی

عصام العماد

احمد حمدی صابونی

دکتر صالح الوردانی

عبدالحلیم محمود

شیخ محمود محمد شلتوت

آیت الله ناصر مکارم شیرازی

علامه سید محسن امین

آیت الله نجم الدین طبسی

آیت الله سید کمال حیدری

صائب عبد الحميد

آیت الله جعفر سبحانی

محمد عابد سندی انصاری

محمد المسعری

عثمان بن سند بصری نقشبندی

محمد انور شاه کشمیری

خلیل احمد سهارنپوری

محمد بن علوی المالکی

سمهودی

محمود سعید ممدوح

عمر عبدالله کامل

علی بن عبدالکافی سبکی

رمضان البوطی

حسن سقاف

احمد زینی دحلان

سلیمان بن عبد الوهاب

محمد عبده یمانی

احمد بن محمد بن صدیق حسنی غماری

سید احمد زینی دحلان

شيخ محمد زكي إبراهيم

محمد زاهد الکوثری

حسن فرحان مالکی

عبدالله تلیدی

محمد راتب نابلسی

محمد طاهر کردی

محمد سقاف

عیسی بن مانع حمیری

عبدالله هرری

ابوبکر عدنی بن علی مشهور

عبدالعزيز عرفة السليمانی

حبيب علي جفری

سعید عبداللطیف فودة