اطلس > شخصیت ها > ضد تکفیری > عبدالحلیم محمود

عبدالحلیم محمود

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۹/۱۲ تعداد بازدید: 60

شیخ عبدالحلیم محمود سال 1328 هـ قـ ؛ 1910؛ در روستای ابواحمد در شهر بلبیس مصر متولد شد. وی علاوه بر تحصیل در دانشگاه الازهر در سال 1932 م برای ادامه تحصیل دینی خود به کشورهای مختلف جهان مسافرت کردند تا اینکه مدرک دکتری را در سال 1940 کسب کردند.  وی درسالهای 1393 برابر با 1973 رهبری دانشگاه الازهر مصر را بر عهده داشتند.



شیخ عبدالحلیم محمود سال 1328 هـ قـ ؛ 1910؛ در روستای ابواحمد در شهر بلبیس مصر متولد شد. وی علاوه بر تحصیل در دانشگاه الازهر در سال 1932 م برای ادامه تحصیل دینی خود به کشورهای مختلف جهان مسافرت کردند تا اینکه مدرک دکتری را در سال 1940 کسب کردند.  وی درسالهای 1393 برابر با 1973 رهبری دانشگاه الازهر مصر را بر عهده داشتند[1].

 وی جلوی انحرافات از جمله قوانینی که علیه احکام اجتماعی اسلام مانند طلاق و ازدواج بود، با شجاعت کامل می ایستاد تا جائی که وی به جهت قانون محدود کردن دانشگاه الازهر، در سال 1974م استعفا دادند و تا این قانون ملغی نشد به ریاست دانشگاه الازهر برنگشت. از جمله از اقدامات مهم شیخ عبدالحلیم، همراهی وی با دادگاه های نظامی علیه گروه های تکفیری و مواضع تند ایشان علیه قوانین ضد اسلامی است که کسی آنها را فراموش نمی کند وی به شدت با گروه های کمونیستی و الحاد و مسیحیت مبارزه می کردند. این مبارز خستگی ناپذیر پس از عمری مبارزه علیه افراط و تکفیر و قوانین ضد اسلامی در سال 1937 برابر با 1978 از دنیا رفتند[2].

شیخ عبدالحلیم محمود علاوه بر اینکه از پیشگامان مبارزه با افراط و تکفیر و تقریب بین مذاهب است در زمان رياست خود بر دانشگاه الازهر بر این باور گفتند: که دانشگاه الازهر نسبت به برادران امامي امان و برادران زيدي امان، جز پيام دوستي کامل ندارد و ما اکنون در دوره اي بسر مي بريم که در آن مردم را به وحدت و برادري دعوت مي کنيم و اگر رخدادي در اينجا يا آنجا رخ دهد، ما و شما در اصلاح آن مي کوشيم . همگي در راه صلح و دوستي و محبت گام بر مي داريم[3].

وی در جهت ترویج اسلام آثاری از خود باقی کذاشتند که برخی از آنها عبارتند از:

  1. قضية التصوف: المنقذ من الضلال
  2. منهج الإصلاح الإسلامي في المجتمع

پی نوشت ها

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

دکتر شیخ عدنان ابراهیم

شیخ عبدالغنی غنیمی حنفی

آخوند احمد قربان پور

آخوند عبدالصدیق کشمیری

شیخ صالح المغامسی

محمد النوری الحاتمی

الشریف حاتم بن عارف العونی

شیخ یوسف نبهانی

ابوالحسن اشعری

شیخ علی جمعه

محمد امین ابن عابدین

شیخ خالد عبدالوهاب الملا

محمد الهذال العنزی

عثمان بن عبدالعزیز بن منصور

مولوی طارق جمیل

امام الحرمین جوینی

شیخ ماهر حمود

علوی بن احمد حداد

شیخ محمد العربی التبانی

نذیر احمد سلامی

عصام العماد

احمد حمدی صابونی

دکتر صالح الوردانی

عبدالحلیم محمود

شیخ محمود محمد شلتوت

آیت الله ناصر مکارم شیرازی

علامه سید محسن امین

آیت الله نجم الدین طبسی

آیت الله سید کمال حیدری

صائب عبد الحميد

آیت الله جعفر سبحانی

محمد عابد سندی انصاری

محمد المسعری

عثمان بن سند بصری نقشبندی

محمد انور شاه کشمیری

خلیل احمد سهارنپوری

محمد بن علوی المالکی

سمهودی

محمود سعید ممدوح

عمر عبدالله کامل

علی بن عبدالکافی سبکی

رمضان البوطی

حسن سقاف

احمد زینی دحلان

سلیمان بن عبد الوهاب

محمد عبده یمانی

احمد بن محمد بن صدیق حسنی غماری

سید احمد زینی دحلان

شيخ محمد زكي إبراهيم

محمد زاهد الکوثری

حسن فرحان مالکی

عبدالله تلیدی

محمد راتب نابلسی

محمد طاهر کردی

محمد سقاف

عیسی بن مانع حمیری

عبدالله هرری

ابوبکر عدنی بن علی مشهور

عبدالعزيز عرفة السليمانی

حبيب علي جفری

سعید عبداللطیف فودة