اطلس > شخصیت ها > تکفیری > مقبل بن الهادی الوادعی

مقبل بن الهادی الوادعی

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۸/۹ تعداد بازدید: 146

مقبل بن هادی الوادعی متولد 1356 قمری که در سال 1422 وفات کرد. او از سلفی های یمن است که در طیف جامی ها قرار می گیرد و مخالف گروه های جهادی و همچنین اخوان المسلمین است.



مقبل بن هادی الوادعی متولد 1356 قمری که در سال 1422 وفات کرد. او از سلفی های یمن است که در طیف جامی ها قرار می گیرد و مخالف گروه های جهادی و همچنین اخوان المسلمین است.

او همانند همه سلفی ها در مساله صفات خبری به ظواهر آیات معتقد است بدون اینکه به  تحریف یا تاویل یا  تمثیل یا  تشبیه یا  تعطیل در آیات قران معتقد باشد. [1]  این بنای اعتقادی موجبات انحراف در بسیاری از مواضع آنان شده است که رویت خدا در قیامت از جمله این اعتقاد انحرافی است.[2] این نتیجه ظاهرگرایی و عدم اعتقاد به تاویل است که موجب شده به انحراف بروند.

در نظر او نداء بر اموات و استغاثه بر اموات شرک به خدا است. او همچنین  تنها استغاثه به مردگان را شرک نمی داند بلکه اگر به زندگان نیز استغاثه شود که توانایی استجابت را نداشته باشند نیز شرک به خداست. [3] این در حالی است که اعتقاد مذکور مخالف دیدگاه اهل سنت است. ضمن اینکه شرط تحقق شرک در جایی است که اعتقاد به سلطه خفیه میت داشته باشد و یا میت  را مستقل از خدا در برآوردن حاجت بداند.

او اخذ به ظواهر کتاب و سنت را معتبر می داند و تاویل را نیز در جایی که اقتضاء تاویل داشته باشد می پذیرد. [4] این ادعا مخالف مدعایی است که وهابیت در تاویل صفات خبری در اسماء و صفات معتقدند.

او در مورد شفاعت موحدین در قیامت همانند اکثر اهل سنت معتقد است که موحدین در قیامت شفاعت شده و  از آتش نیز نجات پیدا می کنند.[5]

او هرچند در مورد اهل بیت اظهار محبت می کند و اعتقاد به محبت شرعی اهل بیت دارد [6] ولی دامنه محبت خود را به سمت اهل حدیث و سلف نیزگسترش می دهد.  [7] او نسبت به علم کلام کراهت دارد و معتقد است که این علم از بزرگترین اسباب تفرقه امت است. [8] او در موضوع تکفیر چنین می گوید: ما به خاطر گناهی مسلمانی را تکفیر نمی کنیم مگر به خدا شرک ورزد یا نماز را ترک نماید یا مرتد گردد. [9] او همانند اعتقاد گروه های جامی مدخلی  عربستان در موضوع حاکم چنین می گوید: مادامی که حاکمی مسلمان باشد خروج علیه او را جایز نمی دانیم و معتقد به انقلاب علیه حکام نیستیم بلکه این رفتارها را برای جوامع اسلامی فساد می دانیم. [10] او جماعت های معاصر در جوامع اسلامی مانند جماعت های تکفیری را سبب تفرقه و ضعف مسلمین می داند. [11] او در مورد اخوان چنین می گوید: اخوان قادر به اصلاح جوامع اسلام نیست وحتی شایسته این کار نیست. [12] مواضع او نسبت به جماعت تبلیغی این چنین است. «علم به احادیث ضعیف دارند. بدعت های زیادی در آن ها وجود دارد. و مبنای دعوت آن ها بدعت است.  چرا که ملزم می کنند افراد را به تبلیغ سه روز در ماه و در سال 40 روز و در کل عمر 4 ماه. ....که اینها همه بدعت است.[13] او در مورد ملاک فهم شرع را فهم سلف می داند همان طور که همه سلفی ها این چنین قائلند. [14]  او در مورد حکومت ها معتقد است که حب و بغض ما نسبت به حکومت ها به اندازه خیر وشری است که مرتکب می شوند. او خروج علیه حاکم را در صورتی که مرتکب کفر بواح شود جایز می داند. رفتار حکام مسلمان را بر اتحاد با دشمنان اسلام چه آمریکائی یا کمونیست ها را محکوم می کنیم. [15] او در مورد حضرت مهدی معتقد است که مهدی از اهل بیت است و کسانی که در خصوص مهدی موعود به انکار او رفته اند گمراه هستند. البته او مهدی شیعه را انکار می کند. او در موضوع وحدت امت اسلام به قدری از طرح تقریب بین شیعه و سنی ناراحت است که می گوید که اگر بین اهل سنت و یهود تقریب طرح شود آن را می پذیرند.[16]

برخی از کتابهای نوشته شده توسط او با نام های «الشفاعه، مشاهداتی فی المملکه العربیه السعودیه، مقتل الشیخ جمیل الرحمن افغانی می باشد.

 

پی نوشت:

[1]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[2]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[3]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[4]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[5]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[6]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[7]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[8]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 9.

[9]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 9.

[10]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[11]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[12]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[13]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[14]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 12.

[15]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 15.

[16]. مقبل بن هادی الوادعی، ابو عبدالرحمن، الحادی الخمینی فی ارض الحرمین، ص 315.

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

ابراهیم سلیمان الربیش

ابن تیمیه حرّانی

ابن قیم جوزیه (751ق)

ابن کثیر (774ق)

ابو خالد السوری

ابو عمر البغدادی

ابو محمد جولانی

ابو محمد مقدسی

ابو مصعب سوری

ابوالحسن الأزدی

ابوانس الشامی

ابوبصیر طرطوسی

ابوبكر بغدادی (زندگینامه)

ابوبكر بغدادی (تفکرات)

ابوبکر الباعشیر

ابوبکر بغدادي

ابوبکر ناجی

ابوبکر ناجی کیست؟ (2)

ابوحمزه مهاجر

ابوسلیمان المصری

ابوعبدالله المهاجر

ابوعمر البغدادي

ابوعمر الشیشانی

ابوقتاده فلسطینی

ابومصعب زرقاوی

ابومصعب زرقاوی

ابومنذر الشنقیطی

ابویحیی اللیبی

احسان الهی ظهیر

احمد بن عمر الحازمی

احمد الاسیر لبنانی

اسامه بن‌ لادن

اعظم طارق

اکرم حجازی

ایمن الظواهری (تفکرات)

ایمن الظواهری (زندگینامه)

ایمن الظواهری 1

بربهاری

بن باز

ترکی بنعلی

جهیمان العتیبی

حق نواز جهنگوی

ربیع بن هادی محمد عمیر المدخلی

رِفاعی سرور

سعید بن محمد بن احمد یمانی

سلطان بن بجاد العتيبي

سلیمان بن ناصر عبدالله العلوان

سید امام (دکتر فضل)

سیف العدل محمد صلاح الدين زيدان

شكري مصطفی

شوكاني

صالح سریه

طارق عبدالحلیم

عبدالعزيز بن صالح الجربوع

عبدالعزیز بن باز

عبدالمالک ریگی

عطیه الله اللیبی

علی بن نایف الشَحُّود

فارس آل شویل الزهرانی

فواز محمد حسن قاضی اعدام های داعش

محمد امان جامی

محمد بن ابراهیم بن عبد اللطیف آل الشیخ

محمد بن صالح بن عثيمين

محمد بن عبدالله القحطانی

محمد زهران علوش

محمد سرور بن نایف

محمد عبدالسلام فرج

محمد ناصر الدین البانی

محمدبن عبدالوهاب

مقبل بن الهادی الوادعی

ملا کریکار

ناصر الوحیشی

ناصر بن حمد الفهد