اطلس > شخصیت ها > تکفیری > مقبل بن الهادی الوادعی

مقبل بن الهادی الوادعی

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۸/۹ تعداد بازدید: 107

مقبل بن هادی الوادعی متولد 1356 قمری که در سال 1422 وفات کرد. او از سلفی های یمن است که در طیف جامی ها قرار می گیرد و مخالف گروه های جهادی و همچنین اخوان المسلمین است.



مقبل بن هادی الوادعی متولد 1356 قمری که در سال 1422 وفات کرد. او از سلفی های یمن است که در طیف جامی ها قرار می گیرد و مخالف گروه های جهادی و همچنین اخوان المسلمین است.

او همانند همه سلفی ها در مساله صفات خبری به ظواهر آیات معتقد است بدون اینکه به  تحریف یا تاویل یا  تمثیل یا  تشبیه یا  تعطیل در آیات قران معتقد باشد. [1]  این بنای اعتقادی موجبات انحراف در بسیاری از مواضع آنان شده است که رویت خدا در قیامت از جمله این اعتقاد انحرافی است.[2] این نتیجه ظاهرگرایی و عدم اعتقاد به تاویل است که موجب شده به انحراف بروند.

در نظر او نداء بر اموات و استغاثه بر اموات شرک به خدا است. او همچنین  تنها استغاثه به مردگان را شرک نمی داند بلکه اگر به زندگان نیز استغاثه شود که توانایی استجابت را نداشته باشند نیز شرک به خداست. [3] این در حالی است که اعتقاد مذکور مخالف دیدگاه اهل سنت است. ضمن اینکه شرط تحقق شرک در جایی است که اعتقاد به سلطه خفیه میت داشته باشد و یا میت  را مستقل از خدا در برآوردن حاجت بداند.

او اخذ به ظواهر کتاب و سنت را معتبر می داند و تاویل را نیز در جایی که اقتضاء تاویل داشته باشد می پذیرد. [4] این ادعا مخالف مدعایی است که وهابیت در تاویل صفات خبری در اسماء و صفات معتقدند.

او در مورد شفاعت موحدین در قیامت همانند اکثر اهل سنت معتقد است که موحدین در قیامت شفاعت شده و  از آتش نیز نجات پیدا می کنند.[5]

او هرچند در مورد اهل بیت اظهار محبت می کند و اعتقاد به محبت شرعی اهل بیت دارد [6] ولی دامنه محبت خود را به سمت اهل حدیث و سلف نیزگسترش می دهد.  [7] او نسبت به علم کلام کراهت دارد و معتقد است که این علم از بزرگترین اسباب تفرقه امت است. [8] او در موضوع تکفیر چنین می گوید: ما به خاطر گناهی مسلمانی را تکفیر نمی کنیم مگر به خدا شرک ورزد یا نماز را ترک نماید یا مرتد گردد. [9] او همانند اعتقاد گروه های جامی مدخلی  عربستان در موضوع حاکم چنین می گوید: مادامی که حاکمی مسلمان باشد خروج علیه او را جایز نمی دانیم و معتقد به انقلاب علیه حکام نیستیم بلکه این رفتارها را برای جوامع اسلامی فساد می دانیم. [10] او جماعت های معاصر در جوامع اسلامی مانند جماعت های تکفیری را سبب تفرقه و ضعف مسلمین می داند. [11] او در مورد اخوان چنین می گوید: اخوان قادر به اصلاح جوامع اسلام نیست وحتی شایسته این کار نیست. [12] مواضع او نسبت به جماعت تبلیغی این چنین است. «علم به احادیث ضعیف دارند. بدعت های زیادی در آن ها وجود دارد. و مبنای دعوت آن ها بدعت است.  چرا که ملزم می کنند افراد را به تبلیغ سه روز در ماه و در سال 40 روز و در کل عمر 4 ماه. ....که اینها همه بدعت است.[13] او در مورد ملاک فهم شرع را فهم سلف می داند همان طور که همه سلفی ها این چنین قائلند. [14]  او در مورد حکومت ها معتقد است که حب و بغض ما نسبت به حکومت ها به اندازه خیر وشری است که مرتکب می شوند. او خروج علیه حاکم را در صورتی که مرتکب کفر بواح شود جایز می داند. رفتار حکام مسلمان را بر اتحاد با دشمنان اسلام چه آمریکائی یا کمونیست ها را محکوم می کنیم. [15] او در مورد حضرت مهدی معتقد است که مهدی از اهل بیت است و کسانی که در خصوص مهدی موعود به انکار او رفته اند گمراه هستند. البته او مهدی شیعه را انکار می کند. او در موضوع وحدت امت اسلام به قدری از طرح تقریب بین شیعه و سنی ناراحت است که می گوید که اگر بین اهل سنت و یهود تقریب طرح شود آن را می پذیرند.[16]

برخی از کتابهای نوشته شده توسط او با نام های «الشفاعه، مشاهداتی فی المملکه العربیه السعودیه، مقتل الشیخ جمیل الرحمن افغانی می باشد.

 

پی نوشت:

[1]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[2]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[3]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[4]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[5]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[6]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[7]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 8.

[8]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 9.

[9]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 9.

[10]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[11]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[12]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[13]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 10.

[14]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 12.

[15]. مقبل بن هادی الوادعی، ابی عبدالرحمن، هذه دعوتناو عقیدتنا،  ص 15.

[16]. مقبل بن هادی الوادعی، ابو عبدالرحمن، الحادی الخمینی فی ارض الحرمین، ص 315.

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

فواز محمد حسن قاضی اعدام های داعش

اسامه بن‌ لادن

ایمن الظواهری (تفکرات)

ایمن الظواهری (زندگینامه)

ابوانس الشامی

احمد الاسیر لبنانی

ابوبكر بغدادی (زندگینامه)

ابوبكر بغدادی (تفکرات)

ابوسلیمان المصری

ابوبکر ناجی کیست؟ (2)

ابو خالد السوری

ابوبکر الباعشیر

ابراهیم سلیمان الربیش

فارس آل شویل الزهرانی

عبدالعزيز بن صالح الجربوع

رِفاعی سرور

ابوالحسن الأزدی

ابو محمد مقدسی

ابومنذر الشنقیطی

مقبل بن الهادی الوادعی

ابوعمر الشیشانی

احسان الهی ظهیر

ناصر بن حمد الفهد

سلطان بن بجاد العتيبي

اعظم طارق

حق نواز جهنگوی

ناصر الوحیشی

سلیمان بن ناصر عبدالله العلوان

ترکی بنعلی

علی بن نایف الشَحُّود

سیف العدل محمد صلاح الدين زيدان

عطیه الله اللیبی

عبدالمالک ریگی

ملا کریکار

ابو عمر البغدادی

صالح سریه

اکرم حجازی

طارق عبدالحلیم

محمد بن عبدالله القحطانی

احمد بن عمر الحازمی

جهیمان العتیبی

ابوقتاده فلسطینی

ابوبصیر طرطوسی

محمد سرور بن نایف

محمد زهران علوش

ابومصعب زرقاوی

سید امام (دکتر فضل)

ابوبکر ناجی

نبيل نعيم

شكري مصطفی

بن باز

ابوعبدالله المهاجر

ابویحیی اللیبی

ابوحمزه مهاجر

بربهاری

عبدالعزیز بن باز

محمد راتب نابلسی

ابو مصعب سوری

شوكاني

ابو محمد جولانی

ابوعمر البغدادي

ابوبکر بغدادي

محمد ناصر الدین البانی

محمد بن صالح بن عثيمين

محمد بن ابراهیم بن عبد اللطیف آل الشیخ

سعید بن محمد بن احمد یمانی

محمد امان جامی

ربیع بن هادی محمد عمیر المدخلی

ابن کثیر (774ق)

ابن قیم جوزیه (751ق)

ابن تیمیه حرّانی

محمدبن عبدالوهاب

محمد عبدالسلام فرج

ابومصعب زرقاوی

ایمن الظواهری 1