اطلس > شخصیت ها > تکفیری > ناصر الوحیشی

ناصر الوحیشی

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۷/۳۰ تعداد بازدید: 64

ناصر عبدالکریم عبدالله الوحیشی معروف به ابوبصیر متولد سال 1978 روستای مرتعه در شهر بیضاء یمن است. وی بعد از جنگ افغانستان سال 2002 در یمن دستگیر و زندانی شد؛ اما بعد از چهار سال توانست با حفر تونل 44 متری از زندان فرار  کند. او با فرار از زندان در سال 2007 به عنوان رهبر گروه تکفیری «القاعده» در یمن معرفی شد و بعد از دو سال با تجمیع گروه های تکفیری یمن و عربستان در سال 2009 توانست "قاعدة الجهاد في جزيرة العرب" را تشکیل داده و خود رهبری آن را به عهده گرفت.



نویسنده: حسن حسینعلی

ناصر عبدالکریم عبدالله الوحیشی معروف به ابوبصیر متولد سال 1978 روستای مرتعه در شهر بیضاء یمن است. وی بعد از جنگ افغانستان سال 2002 در یمن دستگیر و زندانی شد[1] اما بعد از چهار سال توانست با حفر تونل 44 متری از زندان فرار  کند[2]. او با فرار از زندان در سال 2007 به عنوان رهبر گروه تکفیری «القاعده» در یمن معرفی شد و بعد از دو سال با تجمیع گروه های تکفیری یمن و عربستان در سال 2009 توانست "قاعدة الجهاد في جزيرة العرب" را تشکیل داده و خود رهبری آن را به عهده گرفت[3]. الوحیشی یکی از دستیاران سابق «اسامه بن لادن» و فرد شماره دوم تنظیم القاعده بعد از بن لادن به شمار می رفت تا اینکه سال 2015 در حمله هواپیمای بدون سرنشین آمریکا به استان حضرموت شرق یمن، کشته شد[4].  

وحیشی در سال 2011 با ایمن الظواهری بیعت کرد و چنین گفت: من با تو(ظواهری) بر اطاعت در هر شراطی بیعت می کنم و همه می دانند که من اهل صبر بر مصائب و شدائد هستم[5].

این تکفیری به عنوان خطرناک ترین و فعال ترین شاخه القاعده در شبه جزیره (عربستان و یمن) شناخته می شود که بیشترین جنایتها را در عربستان و یمن مرتکب شده است. او و تکفیریهای همراه او به سازمان های امنیتی یمن و ... حمله کردند[6].

این جنایت ها و کشتار مسلمانان و تخریب اماکن دولتی از اندیشه باطل کفر حکام کشورهای اسلامی نشأت می گیرد. گروه های تکفیری با دارالکفر دانستن کشورهای اسلامی، هجرت از آن و جهاد علیه حکام را واجب تلقی کرده اند. آنان از این رهگذر کشتار حاکمان و اتباع او و تخریب اماکن دولتی را جایز شمرده اند. از جمله شیوه‌هایی که تکفیری‌ها برای توجیه جنایت‌های خود دارند تکفیر حاکمان و بعد از آن تکفیر مردم (کسانی که تحت سیطره این حاکمان قرار دارند) می‌باشد. بیشتر حاکمان اسلامی در زمان ما در نحوه اداره حکومت و اجرای دستورهای اسلامی؛ از احکام آمیخته به اسلام و غیر اسلام استفاده می‌کنند. این مطلب باعث شده است که گروهی بر این اساس که در قرآن آمده است (وَ مَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ‌) حکم به تکفیر حاکمان و جامعه تحت حکومت آنان می‌کنند.

در حالی که در منابع دینی اسلام و اقوال سلف امت اسلامی اهل قبله حکم مسلمان را دارند و جان و مال و ناموسش محترم است.

 خداوند در آیه «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا[7]» به ممومنین جهادگر دستور می دهد: در جنگ اگر با شخصی روبرو شدند که اظهار توحید کرد، او را غیر مسلمان نخوانند بلکه جان او محترم است. ذیل این آیه شریفه مفسرین و محدثین روایتی زیبائی را نقل کرده اند که اسامة بن زید نقل می‌کند: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) ما را به جنگ قبیله‌ای فرستاد، هنگام صبح در میان قبیله حُرَقة از جُهَینه بودیم، مردی از افراد قبیله را تعقیب کردم، گفت: «لا اله إلاّ الله» با نیزه او را از پا درآوردم، احساس کردم کار بدی کرده‌ام، لذا به پیامبر خبر دادم. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله و سلم) فرمودند: «أَقَالَ لَا إلَهَ إلاَّ اللهَّ وَ قَتَلتَهُ؟»؛ «آیا کسی را که لا اله الا الله گفت، کشتی؟» عرض کردم: «آری إنَّما قَالَهما خَوفاً مِنَ السِّلَاحِ؛! او برای حفظ جان و ترس از اسلحه آن را گفت.» حضرت فرمود: «أَفَلَا شَقَقتَ عَن قَلبِهِ حَتَّی تَعلَمَ أَقَالَها أَم لَا. فَمَازَالَ یکَرِّرُهَا عَلَیَّ حَتَّی تَمَنَّیتُ أَنّی أَسلَمتُ یومَئذٍ»؛ «مگر تو قبلش را شکافتی تا بدانی که راست می‌گوید یا خیر؟» پیامبر این سخن را مُدام تکرار می‌کرد و من آرزو کردم که ای کاش امروز مسلمان می‌شدم[8].

در یک روایتی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم خطر آینده امت اسلامی را شرک بیان نکرده است بلکه بر خلاف اندیشه باطل تکفیری ها، رذیله حسد را تهدیدی برای امت اسلامی معرفی کرده اند لذا می فرمایند: من زودتر از شما خواهم رفت و بر (اعمال شما) شاهد هستم. قسم به خدای متعال من الان به حوض خودم نگاه می کنم. همانا کلیدهای خزائن زمین در اختیار من است. به خدا سوگند من بیم آن ندارم که پس از من مشرک شوید بلکه از آن می‏ترسم که به یکدیگر حسد ورزید و بر سر به دست آوردن قدرت، رقابت و درگیری به وجود آورید[9].

امام ابن حجر عسقلانی در تفسیر این روایت می نویسد: مراد از عدم ترس از مشرک شدن امت این است که مجموع امت اسلامی بر شرک جمع نمی شوند[10].

از انس بن مالک پرسیدند چه چیزی موجب حرمت خون و مال بنده می شود؟ انس گفت که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: کسی که اقرار به لا اله الا الله کند و رو به قبله کرده و نماز ما را به جا آورد و ذبیحه ما را بخورد؛ مسلمان است و تمام حقوق مسلمانی برای او ثابت و همه وظایف یک مسلمان برای او نیز ثابت است[11]

بنابراین گروه های تکفیری مسیری که پیامبرخدا مشخص کرده اند را رها کرده و قلم به فتوای قتل مسلمانان و دست به اسلحه برای کشتن مسلمانان برده اند یعنی در واقع گروه های تکفیری جامعه را به سمتی برده اند که اختلاف زیاد شده و همه مسلمانان را به شرک و کفر متهم کرده اند و این خلاف آیات قرآن و روایات نبوی می باشد.

پی نوشت ها:


[2][2]. http://afghanistan.shafaqna.com/the-news/item/15380- ناصر-الوحیشی،فردی-که-باعث-تعطیلی-سفارتخانه-های-آمریکا-شد/جزئیات-زندگی-اش.html

[5]. همان.

[7]. (نساء آیه 94)

[8]. طبري؛ جامع البيان ت شاكر ج 9 ص78. صحيح مسلم ج 1ص 96 ح 158؛ ح 2643 سنن أبى داود ج 3 ص 45.

[9]. قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم «إني فرط لكم، وأنا شهيد عليكم، وإني والله لأنظر إلى حوضي الآن، وإني أعطيت مفاتيح خزائن الأرض وإني والله ما أخاف عليكم أن تشركوا بعدي، ولكن أخاف عليكم أن تنافسوا فيها» صحيح البخاري؛ ج 2؛ ص91؛ ح1344؛ و ج 5؛ ص 103؛ ح4085؛ و ج 8؛ ص90؛ ح6426؛ و ج 8؛ ص121؛ ح6590.  صحيح مسلم؛ ج4؛ ص 1795؛ ح2296.    مسند أحمد بن حنبل ت شعيب ؛ ج 28؛ ص578؛ ح 17344

[10]. قوله ما أخاف عليكم أن تشركوا أي على مجموعكم ؛ فتح الباري لابن حجر؛ ج3؛ ص 211.

[11]. صحيح البخاري ؛ ج 1 ؛ ص 87 ؛ ح 393 .  سنن النسائي ؛ ج 7 ؛ ص 76 ؛ ح 3968 . [حكم الألباني] صحيح

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

فارس آل شویل الزهرانی

عبدالعزيز بن صالح الجربوع

رِفاعی سرور

ابوالحسن الأزدی

ابو محمد مقدسی

ابومنذر الشنقیطی

مقبل بن الهادی الوادعی

ابوعمر الشیشیانی

احسان الهی ظهیر

ناصر بن حمد الفهد

سلطان بن بجاد العتيبي

اعظم طارق

حق نواز جهنگوی

ناصر الوحیشی

سلیمان بن ناصر عبدالله العلوان

ترکی بنعلی

علی بن نایف الشَحُّود

سیف العدل محمد صلاح الدين زيدان

عطیه الله اللیبی

عبدالمالک ریگی

ملا کریکار

ابو عمر البغدادی

صالح سریه

اکرم حجازی

طارق عبدالحلیم

محمد بن عبدالله القحطانی

احمد بن عمر الحازمی

جهیمان العتیبی

مصطفی حامد (مشهور به ابوالولید المصری)

ابوقتاده فلسطینی

ابوبصیر طرطوسی

محمد سرور بن نایف

محمد زهران علوش

ابومصعب زرقاوی

سید امام (دکتر فضل)

ابوبکر ناجی

نبيل نعيم

شكري مصطفی

بن باز

ابوبكر بغدادی 2

ابوعبدالله المهاجر

ابویحیی اللیبی

ابوحمزه مهاجر

بربهاری

عبدالعزیز بن باز

محمد راتب نابلسی

ابو مصعب سوری

شوكاني

ابو محمد جولانی

ابوعمر البغدادي

ابوبکر بغدادي

محمد ناصر الدین البانی

محمد بن صالح بن عثيمين

محمد بن ابراهیم بن عبد اللطیف آل الشیخ

سعید بن محمد بن احمد یمانی

محمد امان جامی

ربیع بن هادی محمد عمیر المدخلی

ایمن الظواهری

اسامه بن‌ لادن

ابن کثیر (774ق)

ابن قیم جوزیه (751ق)

ابن تیمیه حرّانی

محمدبن عبدالوهاب

محمد عبدالسلام فرج

ابومصعب زرقاوی

ایمن الظواهری 1