اطلس > شخصیت ها > تکفیری > صالح سریه

صالح سریه

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۷/۲۲ تعداد بازدید: 169

صالح عبدالله سرية، فلسطینی و اردنی الاصل در 1937 میلادی در حیفای فلسطین به دنیا آمد. بعد از ماجرای1948 توسط صهیونیست ها در فلسطین، به عراق رفت و در دانشکده شریعت دانشگاه بغداد تحصیل کرد.



نویسنده: سید ابوالفضل حسینی پور

صالح عبدالله سرية فلسطینی و اردنی الاصل در 1937 میلادی در حیفای فلسطین به دنیا آمد. بعد از ماجرای1948 توسط صهیونیست ها در فلسطین، به عراق رفت و در دانشکده شریعت دانشگاه بغداد تحصیل کرد. وی از همان ابتدای جوانی با جماعت اخوان المسلمین عراق در ارتباط بود و از اعضای آن مجموعه به شمار می رفت و به وساطت مرشد اخوان المسلمین عراق بود که توانست به دانشگاه بغداد راه یابد.[1]

وی در عراق، مجموعه «جبهة التحرير الفلسطينية» را که متشکل از فلسطینی های در عراق بود، تشکیل داد و سپس به عملیات سری روی آورد. در همین راستا عملیات هایی ضد یهودیان عراق را انجام داد و اموال و اسلحه های آنها را ضبط کرد.[2]

در عراق وارد تشکیلات اخوان المسلمین شد و بعد از مدتی به مخالفت با تشکیلات اخوان عراق پرداخت.[3]

بعد از اینکه متهم به مشارکت در ترور «احمد حسن البکر» شد، به سوریه و سپس به اردن فرار کرد. در 1950 با حزب تحریر اسلامی اردن که هدفش تأسیس خلافت بود، ارتباط برقرار کرد و به دیدار «شيخ تقى الدين النبهانى» از رهبران حزب تحریر رفت و از وی روش و مبانی تغییر حکومت با مبارزه را فراگرفت.[4]

سپس در سال 1971 به مصر رفت و مشغول به تحصیل شد. در 1972موفق به گرفتن مدرک دکتری در رشته آموزش و تربیت شد و در سازمان آموزش وعلم قاهره که زیر نظر اتحادیه کشورهای عربی بود، مشغول به کار شد.[5]

ورود صالح سریه زمانی بود که جو مصر تحت تأثیر اعدام سید قطب بود و تفکرات سید قطب کما بیش در مصر پراکنده بود. صالح سریه نیز در این جو به فعالیت های سیاسی خود ادامه داد و برای ارتباط با اخوان المسلمین به دیدار زینب غزالی از اعضای مهم اخوان المسلمین مصر رفت. در آنجا با جوانان اخوانی که اکثرا دانشگاهی بودند، آشنا شد. [6] وی با ارتباط گیری با دانشجویان اخوانی و بازماندگان دیگر جریان های اسلامی توانست نظر آنها را به خود جلب کند و تشکیلات خود را تأسیس کند.[7] وی گروه های مختلفی را در سرزمین های مختلفی به وجود آورد. یکی از این گروه ها، گروه «تنظيم الكلية الفنية العسكرية»  بود که گروه متشکل از دانشجویان دانشکده مهندسی نظامی بود.[8]

وی در 1974 تصمیم به اجرای یک کودتای نظامی علیه حکومت مصر کرد و در این راستا به طراحی نقشه ای برای حمله به پایگاه نظامی پرداخت. وی قبل از شروع آن بیانیه ای صادر کرد و خود را رئیس جمهور مصر نامید.[9] این عملیات که به نام «قضية الفنية العسكرية» مشهور است، در همان آغاز با شکست مواجه شد و صالح سریه و افرادش دستگیر و در نهایت صالح سریه اعدام شد.[10]

ايمن الظواهری این حمله را اولین حمله جهادی [معاصر] علیه دشمنان اسلام و مقاومت می داند. وی معتقد است که دلیل شکست عملیات «الفنية العسكرية» به آماده نبودن شرایط و عدم برنامه ریزی دقیق برای عملیات می داند.[11]

وی برای افراد گروه های خود کتاب «رساله الایمان» را نوشت که در حقیقت مرامنامه آنها بود. به اموری تصریح می کند که تکفیر مسلحانه شاه کلید آن سخنان می باشد. برخی از اموری که صالح سریه در کتاب «رساله الایمان» اشاره می کند از این قرار است:

1.جهاد

جهاد علیه حاکمان واجب عینی است و جهاد تنها گزینه برای دستیابی به دولت اسلامی است.

2. دار الاسلام و دار الکفر

دار الاسلام جایی است که احکام اسلام در آن اجرا می شود پس اگر ساکنین سر زمینی، کافر باشند ولی احکام اسلامی در آن اجرا  شود آن سر زمین، دارالاسلام است. دار الکفر نیز جایی است که احکام اسلام در آن جاری نشود حتی اگر ساکنین آن سرزمین مسلمان باشند. 

3. تکفیر مسلمانان

دولت هایی که امروزه در سر زمین های اسلامی حکومت می کنند کافرند و جوامع آنها نیز جاهلی می باشند.

 هر کس کفار و نظام های کفر و کارکنانِ آن نظام ها را دوست بدارد، کافر است.

هر کس در جهت دفاع از نظام های کافر، علیه برپا کنندگان دولت اسلامی کشته شود، کافر است مگر اینکه به اجبار نظام ها این کار را انجام دهد.

هر کس در احزاب عقیدتی غیر اسلامی عضو باشد، کافر است.

هر کس در جمعیت ها و سازمان هایی که به نوعی با خداپرستی مخالف هستند، عضو شود کافر است.

ورود به دولت و پارلمان به نیت تغییر اوضاع و اجرای حکومت اسلامی جایز است.[12]

در حقیقت نظرهای صالح سریه و امثال او بود که نظریه تکفیر و جواز قیام مسلحانه بدون در نظر گرفتن ضوابط و شرایط علیه حاکمان را در جوامع اسلامی نهادینه کرد. از این رو امروزه جوانانی که تحت تأثیر آن نظریات هستند، حاکمان و مردمان سر زمین های اسلامی را تکفیر می کنند و با قیام مسلحانه علیه آنها، زمینه درگیری های داخلی را در کشورهای اسلامی به وجود می آورند. در گیری هایی که نتیجه ای جز کشتار و ویرانی کشورهای اسلامی در پی ندارد.

صالح سریه که خود فلسطینی بود و با رؤیای آزادی فلسطین در صدد براندازی حاکمان کشورهای اسلامی بود، نظریاتش زمینه ساز حرکات مسلحانه ای شد که تنها برنده آن صهیونیست ها هستند.

پی نوشت ها


[1] http://www.ahewar.org/debat/show.art.asp?aid=121160

[2] همان.

[3] https://www.alarabiya.net/servlet/aa/p ... f4-4e6c-8774-2e8818ccdcff

[4] https://www.mobtada.com/news_details.php?ID=229242#

[5] https://www.mobtada.com/news_details.php?ID=229242#

[6] https://www.alarabiya.net/servlet/aa/p ... f4-4e6c-8774-2e8818ccdcff

[7][7] الحرکات الاسلامیه فی وطن العربی، عبدالغنی عماد، مرکز دراسات الوحده العربیه، بیروت، چاپ اول، 2013م. ص1616.

[8] https://www.alarabiya.net/servlet/aa/p ... f4-4e6c-8774-2e8818ccdcff

[9] http://www.ahewar.org/debat/show.art.asp?aid=121160

[10] https://www.alarabiya.net/servlet/aa/p ... f4-4e6c-8774-2e8818ccdcff

[11] فرسان تحت راية النبي، ایمن الظواهری، ج1،  ص13.

[12] http://www.ahewar.org/debat/show.art.asp?aid=121160؛ http://www.masress.com/soutelomma/3654

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
مطالب دیگر در این بخش

فارس آل شویل الزهرانی

عبدالعزيز بن صالح الجربوع

رِفاعی سرور

ابوالحسن الأزدی

ابو محمد مقدسی

ابومنذر الشنقیطی

مقبل بن الهادی الوادعی

ابوعمر الشیشیانی

احسان الهی ظهیر

ناصر بن حمد الفهد

سلطان بن بجاد العتيبي

اعظم طارق

حق نواز جهنگوی

ناصر الوحیشی

سلیمان بن ناصر عبدالله العلوان

ترکی بنعلی

علی بن نایف الشَحُّود

سیف العدل محمد صلاح الدين زيدان

عطیه الله اللیبی

عبدالمالک ریگی

ملا کریکار

ابو عمر البغدادی

صالح سریه

اکرم حجازی

طارق عبدالحلیم

محمد بن عبدالله القحطانی

احمد بن عمر الحازمی

جهیمان العتیبی

مصطفی حامد (مشهور به ابوالولید المصری)

ابوقتاده فلسطینی

ابوبصیر طرطوسی

محمد سرور بن نایف

محمد زهران علوش

ابومصعب زرقاوی

سید امام (دکتر فضل)

ابوبکر ناجی

نبيل نعيم

شكري مصطفی

بن باز

ابوبكر بغدادی 2

ابوعبدالله المهاجر

ابویحیی اللیبی

ابوحمزه مهاجر

بربهاری

عبدالعزیز بن باز

محمد راتب نابلسی

ابو مصعب سوری

شوكاني

ابو محمد جولانی

ابوعمر البغدادي

ابوبکر بغدادي

محمد ناصر الدین البانی

محمد بن صالح بن عثيمين

محمد بن ابراهیم بن عبد اللطیف آل الشیخ

سعید بن محمد بن احمد یمانی

محمد امان جامی

ربیع بن هادی محمد عمیر المدخلی

ایمن الظواهری

اسامه بن‌ لادن

ابن کثیر (774ق)

ابن قیم جوزیه (751ق)

ابن تیمیه حرّانی

محمدبن عبدالوهاب

محمد عبدالسلام فرج

ابومصعب زرقاوی

ایمن الظواهری 1